Het bed dat ik zelf maakte, van schets tot het frame op straat.
Ik ben Phil. Ongeveer een jaar geleden besloot ik mijn eigen bed te maken. Niet zomaar een bed, maar een bed met dikke, zwevende eikenhouten balken en zo’n onverwoestbaar stalen frame. Het idee was geboren :) en de balken waren snel besteld.
Al snel liep ik tegen drie dingen aan. Ik had geen ruimte: de werkplaats was de stoep voor mijn huis. Ik miste het juiste gereedschap: mijn zaag kon niet diep genoeg zagen en ik had geen freesmachine. En ik kon wel wat tips gebruiken.
Het stalen frame heb ik laten lassen, omdat ik nergens eenvoudig toegang had tot een lasapparaat of de ruimte ervoor. Tijdens mijn zoektocht naar geschikte werkplaatsen, machines en mensen die mij konden helpen, raakte ik geïnspireerd door werkplaatsen in Den Haag, Amsterdam en zelfs Groningen.
Het bed is af en is ontzettend mooi. Het geeft mij nog elke dag voldoening, ondanks een paar scheve zaagsneden. Want het hoeft niet perfect te zijn. Dingen zelf maken, ook als je het nog niet zo goed kunt, is gewoon het gaafste wat er is.
Tegelijkertijd dacht ik steeds vaker: waarom hebben we zo’n plek eigenlijk niet in Leiden?
Mijn interesse in maken komt niet uit de lucht vallen. Ik was vroeger techniekdocent. Als docent zag ik hoe mensen opbloeien als ze iets hadden gemaakt.
Ik wil een verzorgde en toegankelijke werkplaats creëren voor mensen met jeukende handen en ideeën, die thuis de ruimte, het gereedschap, de machines of de ervaring nog missen. Een plek waar je een cursus of workshop volgt, een ambacht ontdekt of zelfstandig aan je DIY-project werkt.
Geen stoffige hobbyclub, en ook geen plek waar je eerst een high-end designer moet zijn voordat je naar binnen durft. Gewoon een plek waar je leert en kunt maken.
Ik begin bewust klein, met workshops op wisselende locaties. Van daaruit werken we samen toe naar een eigen werkplaats in Leiden. Hierbij zoek ik graag de samenwerking op met andere bedrijven, vakmensen, verenigingen, onderwijs en gemeente.